Epipremnum (pothos) – pielęgnacja: światło, podlewanie i rozmnażanie

Zapewnij epipremnum jasne rozproszone światło, pozwól podłożu przeschnąć między podlewaniami, a roślina w dużej mierze poradzi sobie sama. NC State Extension opisuje Epipremnum aureum jako roślinę, która długo przetrwa w słabym świetle, dlatego tak często trafia do biur i korytarzy bez okien. Słabe światło da się przetrwać, ale ma swoją cenę: białe i żółte przebarwienia blakną, a liście wracają do jednolitej zieleni.

Cała pielęgnacja mieści się w czterech punktach.

• Podlewaj dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa podłoża jest sucha, a potem lej wodę, aż wypłynie otworami w dnie doniczki.
• Nawoź co drugi miesiąc wiosną i latem, zgodnie z zaleceniami Clemson Extension.
• Przesadzaj co rok lub dwa, gdy korzenie pojawią się w otworach odpływowych.
• Przycinaj długie, ogołocone pędy; z każdego odciętego węzła może wyrosnąć nowa roślina.

Epipremnum jest trujące dla kotów i psów, więc zanim powiesisz je w miejscu dostępnym dla zwierzęcia, sprawdź naszą stronę o bezpieczeństwie zwierząt.

Jasne rozproszone światło sprawia, że liście pozostają duże, a pstre wybarwienie wyraźne. NC State podaje, że epipremnum toleruje głęboki cień, który definiuje jako mniej niż dwie godziny bezpośredniego słońca dziennie, a zarówno NC State, jak i Clemson wskazują ten sam kompromis: w ciemnych kątach pstrolistne odmiany, takie jak 'Marble Queen', tracą wzór.

Odpowiada mu miejsce kilka stóp od okna wschodniego. Chroń epipremnum przed ostrym popołudniowym słońcem padającym przez szybę. Clemson wymienia oparzenia liści i zamieranie wierzchołków wśród problemów wywołanych intensywnym światłem.

Przelanie to główna przyczyna niepowodzeń. NC State zaleca, by dobrze przepuszczalne podłoże przesychało między podlewaniami, i jako skutek łamania tej zasady wymienia zgniliznę korzeni oraz czernienie brzegów liści. Clemson powtarza to samo: zgnilizna korzeni wskutek przelania lub słabego drenażu oraz żółte liście wskutek przelania lub niedoboru składników pokarmowych.

Użyj przewiewnego podłoża w doniczce z otworami odpływowymi. Poradnik podlewania Clemson radzi wsunąć palec w podłoże do pierwszego stawu; jeśli pod opuszką jest sucho, podlej, aż woda zacznie wypływać dołem, a potem opróżnij podstawkę.

Clemson zaleca wodę o temperaturze od 62 do 72°F i przestrzega przed wodą zmiękczaną, która wprowadza do podłoża sód i chlorki.

Clemson podaje dla epipremnum komfortowy zakres 70–85°F w dzień i 60–70°F w nocy oraz ostrzega, by trzymać roślinę z dala od klimatyzacji i nawiewów grzewczych, a także od zimnych parapetów, gdzie liście ulegają uszkodzeniu.

Jeśli chodzi o wilgotność, Clemson zaznacza, że epipremnum woli 50–70 procent, podczas gdy w przeciętnym domu jest 30–60 procent, i że roślina znosi niższą wartość. Penn State Extension ocenia typowe sposoby bardziej dosadnie: zraszanie podnosi wilgotność tylko do czasu odparowania wody, co może trwać kilka minut, a tacki z kamykami pozwalają wilgoci rozproszyć się po pokoju zamiast wokół rośliny. Naprawdę działają grupowanie roślin, klosz lub nawilżacz.

Nawożenie nie wymaga wiele pracy. Clemson sugeruje nawóz do roślin doniczkowych co drugi miesiąc wiosną i latem oraz przesadzanie co rok do dwóch lat.

Sadzonka epipremnum potrzebuje jednego: węzła. Strona Clemson podaje, że sadzonki pędowe łatwo ukorzeniają się w ziemi lub w wodzie, ale muszą mieć co najmniej jeden węzeł, a NC State zauważa, że pędy chętnie ukorzeniają się w wodzie.

Ten jeden fakt rozwiązuje najczęstszą skargę na epipremnum, czyli roślinę łysą u góry i długą u dołu. Przytnij długie pędy, ukorzeń ich fragmenty i wsadź ukorzenione sadzonki z powrotem w górną część tej samej doniczki. Otrzymasz roślinę gęstszą zamiast dłuższej.

Jeśli wolisz duże liście niż długie zwisające pędy, daj roślinie tyczkę z mchem lub drewniany palik do wspinania się — Clemson zauważa, że wtedy wytwarza większe liście.

• Żółte liście na całej roślinie. Clemson przypisuje je przelaniu lub niedoborowi składników pokarmowych. Arkusz Clemson o zaburzeniach roślin doniczkowych dodaje, że jeśli większość korzeni jest ciemna i miękka, roślinie nie da się już pomóc.
• Czarne lub brązowe brzegi liści. NC State wiąże czernienie brzegów z przelaniem; Clemson łączy suche, brązowe końcówki z suchym powietrzem, gromadzeniem się soli i związkami chemicznymi w wodzie z kranu oraz zaleca okresowe obfite przepłukiwanie doniczki, by wypłukać sole.
• Biały, skorupiasty nalot na podłożu lub brzegu doniczki. Clemson uznaje go za oznakę gromadzenia się soli z nawozu i twardej wody. Zeskrob go, dodaj świeżego podłoża i podlewaj obficiej.
• Pstre wybarwienie przechodzi w zieleń. To nie choroba; przestaw roślinę bliżej okna.
• Wełnowce i tarczniki. Zarówno NC State, jak i Clemson wymieniają je jako szkodniki, których należy się spodziewać; NC State odnotowuje także wciornastki szklarniowe (banded greenhouse thrips).

Epipremnum jest trujące dla kotów i psów. ASPCA wymienia epipremnum złociste (Epipremnum aureum) jako toksyczne dla obu gatunków; substancją toksyczną są nierozpuszczalne szczawiany wapnia, a objawy kliniczne to podrażnienie jamy ustnej, silne pieczenie jamy ustnej, języka i warg, nadmierne ślinienie się, wymioty i trudności w przełykaniu. NC State ocenia nasilenie jako średnie, wymienia wszystkie części rośliny — liście, łodygi, korzenie, kwiaty, owoce i nasiona — jako trujące i zauważa, że sok może powodować kontaktowe zapalenie skóry.

Jeśli zwierzę pogryzło liść, zadzwoń do weterynarza lub do ASPCA Animal Poison Control Center pod numer (888) 426-4435. Jeśli zrobił to człowiek, zadzwoń do Poison Control pod numer 1-800-222-1222. Nie czekaj, aż pojawią się objawy, i nie próbuj domowych sposobów.

Pełny wpis znajdziesz na naszej stronie o bezpieczeństwie epipremnum dla zwierząt.