Aglaonema verzorgen: licht en water

Een aglaonema (Chinese evergreen) wil weinig tot matig indirect licht, een mengsel dat tijdens het groeiseizoen vochtig blijft, en een kamer die niet onder 55 °F zakt. NC State Extension plaatst Aglaonema in diepe schaduw tot halfschaduw - minder dan zes uur directe zon - en zegt dat hij het goed doet in diffuus zonlicht of goed indirect licht. Clemson Extension is concreter over water: houd de grond vochtig, laat de bovenste één tot twee inch opdrogen voordat je weer water geeft, en gebruik water op kamertemperatuur.

Bij de temperatuur is deze plant kieskeurig. NC State zegt dat hij overdag de voorkeur geeft aan 70 tot 80 °F en niet tegen kou kan; Clemson geeft een optimum van 68 tot 80 °F, een minimumtolerantie rond 55 °F, en noemt gevoeligheid onder 50 °F.

Hij is giftig voor huisdieren. Onze gids over kamerplanten en katten legt uit wat je dan moet doen.

Niet alle aglaonema's verdragen hetzelfde licht. Clemson maakt het onderscheid dat ertoe doet: effen groene typen verdragen weinig licht, terwijl ze allemaal direct zonlicht moeten vermijden. De sterk getekende roze en rode cultivars die tegenwoordig worden verkocht, hebben minder groen weefsel en hebben dus meer licht nodig om even snel te groeien.

NC State plaatst het geslacht in diepe schaduw tot halfschaduw, gedefinieerd als minder dan zes uur directe zon, en beschrijft het als goed gedijend in diffuus zonlicht of goed indirect licht.

Als richtgetal: de kamerplantcategorieën van Clemson stellen weinig licht op een voorkeur van 75 tot 200 footcandle en matig licht op 200 tot 500, en merken op dat een bladplant minstens 200 footcandle gedurende twaalf uur per dag nodig heeft om überhaupt baat te hebben bij bemesting.

Clemson adviseert de grond vochtig te houden en de bovenste één tot twee inch te laten opdrogen voordat je weer water geeft, met water op kamertemperatuur en zonder uitersten. NC State formuleert hetzelfde per seizoen: houd de potgrond van voorjaar tot herfst vochtig, laat het substraat tussen gietbeurten opdrogen en geef in de winter minder water.

Als mengsel raadt Clemson een aardeloos substraat uit de handel met extra humus aan, in een pot met afvoergaten. NC State noemt klei, leem of zand met goede afwatering bij een zure pH onder 6,0.

Wortelrot door slechte afwatering of te veel water is de ziekte die beide bronnen als eerste noemen, met volgens Clemson echte meeldauw bij hoge luchtvochtigheid. Geef grondig water tot het er aan de onderkant uitloopt en leeg daarna de schotel - het algemene gietblad van Clemson waarschuwt ervoor een pot nooit in water te laten staan.

Deze twee worden in winkels voortdurend verward, en het verschil zie je aan het blad. De Dieffenbachia-vermelding van NC State geeft de test direct: Dieffenbachia heeft meer dan acht hoofdzijnerven, meestal zo'n twintig, terwijl Aglaonema er vijf tot acht heeft. Tel de grote zijnerven die van de middennerf naar de bladrand lopen.

NC State beschrijft de bladeren van Aglaonema als lancetvormig, vier tot twaalf inch lang en twee tot vier inch breed, groen met gele, crème, grijze, roze of rode tekening, aan een rechtopstaande stengel die met de jaren op suikerriet gaat lijken.

Het onderscheid is niet alleen uiterlijk. NC State beoordeelt de giftigheid van Aglaonema als laag en die van Dieffenbachia als hoog, dus weten welke plant er op je plank staat, bepaalt hoe voorzichtig je moet zijn met kinderen en huisdieren. Twijfel je, fotografeer dan de hele plant en een close-up van een blad bij gelijkmatig licht en laat de app eerst de soort bepalen.

Clemson merkt op dat te veel mest verbranding van de bladranden veroorzaakt; dat is het belangrijkste om te weten over het bemesten van deze plant. De algemene richtlijn van Clemson voor bladplanten binnen is een uitgebalanceerde 20-20-20, om de twee tot drie maanden op de sterkte van het etiket, of sterk verdund bij elke gietbeurt tijdens het groeiseizoen, en helemaal niet tijdens de winterrust.

Voor vermeerdering noemt Clemson vijf manieren: scheuren, stengelstekken, topstekken, luchtlagen en zaad. NC State noemt scheuren en stengelstekken. Scheuren bij het verpotten is het eenvoudigst.

Problemen volgens Clemson: wolluizen, bladluizen, schildluizen en mijten onder de plagen; wortelrot door slechte afwatering of te veel water; echte meeldauw bij hoge luchtvochtigheid. NC State voegt bruine bladeren bij droge lucht of tocht toe. Houd hem uit de buurt van verwarmingsroosters en deuropeningen.

Aglaonema is giftig voor katten en honden. NC State beoordeelt de ernst als laag, noemt calciumoxalaatkristallen als giftige stof, en vermeldt schors, bloemen, vruchten, bladeren, wortels, zaden en stengels onder de getroffen delen. De geregistreerde verschijnselen zijn slikproblemen, irritatie van mond en keel, braken, kwijlen, huiduitslag en dermatitis, en NC State merkt op dat het risico voor huisdieren groter is dan voor mensen. Clemson zegt simpelweg dat de bladeren giftig kunnen zijn voor huisdieren, vooral honden en katten, en dat je huisdieren uit de buurt moet houden.

Eén volksnaam die NC State vermeldt - poison dart plant - kun je als maatstaf voor het gevaar beter negeren; de vergelijking van nerven en ernst met Dieffenbachia hierboven is de nuttige.

Heeft een huisdier ervan gegeten, bel dan je dierenarts of het ASPCA Animal Poison Control Center op (888) 426-4435; gaat het om een mens, bel dan Poison Control op 1-800-222-1222.